CHAMPIONS LEAGUE×بیوگرافی-بیوگرافی

تعداد بازی	تیم	سال
9	پارما	96/1995
27	پارما	97/1996
32	پارما	98/1998
34	پارما	99/1998
32	پارما	00/1999
34	پارما	01/2000
34	یوونتوس	02/2001
32	یوونتوس	03/2002
32	یوونتوس	04/2003
37	یوونتوس	5/2004
18	یوونتوس	06/2005

تعداد بازی در اروپا	تعداد بازی در جام حذفی	تیم	سال
0	0	پارما	96/1995
1	0	پارما	97/1996
8	6	پارما	98/1997
11	6	پارما	99/1998
9	1	پارما	00/1999
7	6	پارما	01/2000
10	1	یوونتوس	02/2001
15	1	یوونتوس	03/2002
6	1	یوونتوس	04/2003
11	0	یوونتوس	05/2004
4	2	یوونتوس	06/2005

نام :پائولو مالدینی

ملیت:ایتالیایی

تعداد بازی ملی:126 بازی

تعداد گل ملی:7 گل

اولین بازی ملی:سال 1988 مقابل یوگوسلاوی سابق

متولد:26 ژوئن 1968(یعنی۲ روز پیش پائولو 39 ساله شده!)

قد:186 سانتی متر

وزن:85 کیلو

پست:مدافع چپ(چپ پا)

افتخارات:

7 اسکودتو(2004،1999،1996،1994،1993،1992ؠ ?1988)

یک جام حذفی(2003)

4 سوپر کاپ(2004،1996،1993،1994)

5 قهرمانی لیگ قهرمانان(2007،2003،1994،1990،1989)

2 جام بین قاره ای(1990،1989)

نایب قهرمانی جهان با ایتالیا در جام جهانی 1994

نایب قهرمانی جام ملت های اروپا در سال 2000

مرد سال فوتبال اروپا در سال 1994

اولین بازی رسمی با میلان:20ژانویه 1985 و در سن 16 سالگی برابر اودینزه

نخستین بازی اروپایی:8/9/1985 مقابل اوسر فرانسه

وضعیت تاءهل:متا هل،دارای همسری ونزولائی به نام آدریان فوتسا و 2 فرزند به نام های

کریستین و دنیل

شیرین تری خاطره ی ورزشی:فتح لیگ قهرمانان اروپا در فصل 1994

بدترین خاطره ی ورزشی:شکست در فینال جام جهانی در سال 1994

شیرین ترین خاطره ی زندگی:بدنیا آمدن اولین فرزندش(کرستین) و همچنین انجام اولین

بازی بهمراه میلان

تلخ ترین خاطره ی زندگی:مرگ پدر بزرگش

در آمد سالانه:5/2میلیون یورو

اتومبیل مورد علاقه:فراری

بازیکنان محبوب:والتر زنگا،باره سی،فردیناند،کارلوس،نستا،م ارادونا،زیدان،

فیگو،آلبرتینی،ون باستن،گولیت،رونالدو

مربی مورد علاقه:فابیو کاپلو

بازیگران مورد علاقه مالدینی: بروس ویلیس، جودی فاستر

خواننده مورد علاقه: ویل اسمیت

فیلم مورد علاقه: سکوت بره ها

تفریح مورد علاقه: تنیس

اهالی شهر میلان،برای یک دیوانه ی معبد فوتبال سن سیرو یعنی آث میلان احترام

بسیار ویژه ای قائل هستند و بنا به عقیده ی روسنری ها پائولو در سن سیرو یک سمبل

تمام تاریخ است.

پدر پائولو یعنی چزاره مالدینی خود یکی از بزرگترین ستاره های میلان بود. چزاره

در مورد پسر خود می گوید:«من و همسرم فرزندان بسیاری داشتیم و از قضا همه ی آن ها

شلوغ و پر سر و صدا بودند و در این میان پائولو با چشم های براقش چیز دیگه ای

بود.او با هر وسیله ای برای خود توپ می ساخت و وسایل خانه راه گریزی نداشتند.کنترل

این جمع یاغی کار دشواری بود.فقط یه چیز پائولو رو آروم می کرد:یکشنبه عصر و برنامه

ی فوتبال ایتالیا!اولین بازی که به طور واضح علاقش رو به فوتبال نشون داد،هنگامی

بود که من از گردش روزانه بر می گشتم و او معصومانه به چشمانم خیره شده بود و

گفت:«به یوونتوس و پائولو روسی علاقه دارم!صحبت پائولو کمی منو خشمگین کرد.آخه در

ایتالیا یک تورینی با یک میلانی سازش نمی کنه.»

خود پائولو مالدینی در مورد تیفوسی بودنش می گه:«در ابتدا من یه تیفوسی

بودم.البته من اونموقع خیلی خیلی جوون بودم.وقتی به میلان اومدم این برداشت اشتباه

از سرم رفت.در خارج هم پیرهن سفید و سبز و مشکی مونشن گلادباخ مسحورم می کرد.در این

بیست و چند ساله اونقدر از تیم های ایتالیایی و خارجی پیشنهاد داشتم اما هیچ وقت به

طور جدی به رفتن فکر نمی کردم.»

به هر حال پس از طی کردن دوران کودکی علاقه ی پائولو مالدینی به تیم پدرش یعنی

آث میلان جذب شد.در سن 15 سالگی پائولو تصمیم قطعی خود را گرفت و مدرسه را ترک کرد

تا به تیم آث میلان بیاید.مادر پائولو با این قضیه بشدت مخالف بود؛اما چزاره که می

دونست پسرش چه پشتکاری داردمخالفت نکرد!پائولو به تیم نوجوانان میلان آمد.در آنموقع

معلم او لیدهولم سوئدی بود.

پائولو مالدینی خود در مورد اولین حضورش در تمرینات و تست پزشکی باشگاه می

گه:«ده سال داشتم که رفتم و تست پزشکی دادم.مربی نوجوانان ازم پرسید که تو چه پستی

بازی می کنی؟منم که تا بحال تو تیمی بازی نکرده بودم تا پستم رو بگم نتونستم

بگم.بنابراین خود مربی منو در سمت راست دفاع گذاشت. اولین بازیم رو در مقابل

اودینزه انجام دادم.تو اودینزه هوا خیلی سرد و تاریک بود.حس می کردم وارد دنیای

بزگان شدم ولی اونروز 16 سالم بود و واقعا یه بچه بودم.اولین توپ رو هم بخوبی گرفتم

به دروازه بانمون پاس دادم.بعد بازی هم مربی مون یعنی لیدهولم بعد بازی منو بغل کرد

و بهم گفت:«همیشه باید به این فکر کنی که این فقط یه بازیه.»این جمله هنوزم کمک

بزرگی به من می کنه. در ابتدای کارم خیلی ها می گفتن چون پسر چزاره هستم فوتبالیست

شدم.بهمین دلیل برای این که از این زخم زبون ها جدا بشم 3 بار به سختی کار

کردم.پدرم هم اونزمون مربی تیم ملی بود و مطبوعات مثل یه خونواده درش تنزل داده

بودند. مخصوصا در جام جهانی 98.اونموقع حواشی بقدری بود که مادرم گویی 10 سال پیرتر

شد.»

در آن زمان پائولو خوش شانس بود.چون با فرا رسیدن سال نو،میلان از چند یار اصلی خود

محروم شد و نوبت به پائولو رسید که در تیم میلان بازی کند.در آن موقع لیدهولم مربی

اش رو به پائولو کرد و گفت:«برای بازی امشب روی تو حساب کردم!» پائولو نیز در اون

زمون دست و پایش رو گم کرد بود.خود پائولو از وضعش در آن زمان می گوید که:«کمی

اضطراب داشتم.اون زمون میلان مدافعینی چون باره سی رو در اختیار داشت و هرگز تصور

هم نمی کردم که به عنوان جایگزین او مطرح بشم.با این وجود وانمود کردم که تحت تاثیر

قرار نگرفته ام.قبل از بازی لیدهولم دستش رو روی شانه ام گذاشت و بزرگترین نصیحتی

را که تا کنون شنیده ام رو بهم گفت:«برو بازی خودت رو انجام بده و از هیچی

نترس!!!بازی فوق العاده ای داشتم و وقتی به خونه برگشتم از شدت خوشحالی تا صبح

نخوابیدم.از اون روز به بعد عاشق میلان هستم و هنوز پس از گذراندن 22 سال زندگی با

این پیراهن هر روز به عشق میلان از خواب بیدار میشم.»

شاید بزرگترین سوال در ذهن این باشه که چطور پائولو به این شهرت دست پیدا

کرده؟آیا پول زیادش؟چهره ی جذابش؟ ارتباطش با فوتبال و یا هرسه؟هیچ کس جز خود

پائولو نمی تونه جواب این سوال رو بده.پائولو معتقد است که صادقانه برای تیمش بازی

می کند.خود پائولو در مورد فلسفه ی زندگی اش می گوید:«کا رو تلاش در اولویت اول من

قرار داره و پس از اون روی حرفه ی خودم متمرکز میشم.»بهترین دوران بازیگری پائولو

در فصل 1992 رقم خورد.جایی که ون باستن بازیکن مورد علاقه ی پائولو بود و ضربات سر

گولیت نیز پائولو رو دیوانه کرده بود.

با اومدن زاکه رونی اختیار عمل پائولو زیاد شد.میلان با مربی جدید اسکودتو رو فتح

کرد و در آن سال ها پائولو پی در پی بدون چونه زنی بر سر مبلغ قرارداد، قراردادش را

تمدید می کرد.در سال ها زاکه رونی که یک اینتری اصیل بود، پائولو رو تحسین می کرد و

می گفت:«او رهبر تیم من بود.هواداران واقعا او رو تشویق می کنند و خوشحال و افتخار

می کنم که مربی اش بودم.»

جورجیو آرمانی در سال 1994،مالدینی رو به تبلیغ آخرین محصولاتش دعوت کرد و پس از

پنج سال به طرز بسیار زیبایی پائولو رو ستایش کرد و گفت:«پائولو زیباترین فرد برای

پوشیدن بهترین لباس هاست که البته قبل این یک انسان نمونه است.من هرگز ندیدم که وی

مغرور بشه و یا حرکت ناپسندی انجام بده.»در آن سال ها پائولو دچار تزلزل در بازی اش

شد و مورد انتقاد حاشیه سازان قرار گرفت. انها می گفتند که چزاره و پائولو با عضو

بودن در مافیای ایتالیا به این جایگاه رسیده اند.اما سرانجام روبرتو کاتینی یکی از

مشهورترین ورزشی نویسان ایتالیا،مالدینی را از این حواشی نجات داد و در جوابیه ای

نوشت:«اگر مالدینی ها مافیایی باشند؛پس فوتبال ما تمام دارای خود رو مدیون این دسته

است!»

به سال های حاضر می رسیم.جایی که مالدینی به رکورد بیشترین بازی ملی در تیم ملی

ایتالیا رسید و رکورد بیشترین بازی ملی را برای مدت کوتاهی در اختیار داشت.جام

جهانی 2002 آغاز شده بود و با این که مردم انتظار داشتند که پائولو کاپیتان بازی

درخشان رو انجام بده ولی مالدینی از درخشش تهی بود!بازی مقابل میزبان یعنی کره ی

جنوبی فرا رسید.در آن بازی اشتباهات داور به ضرر آرتزوری بود و ایتالیایی ها بدون

توجه به اشتباهات مالدینی،اشتباهات داور رو بهانه ی حذف شدن می دانستند.آن روز

آخرین بازی مالدینی در تیم ملی بود. پس از 4 دوره حضور در جام جهانی؛پائولو مالدینی

پس از بازی با کره ی جنوبی از تیم ملی خداحافظی کرد.اون روز ها تیتر مطبوعات

ترکاند:مالدینی از تیمی ملی خداحافظی کرد!این تیتر از حذف از جام جهانی هم پر اهمیت

تر بود.مقامات با التماس و خواهش از پائولو مالدینی خواستند که از تیم ملی خداحافظی

نکند، اما مالدینی سر تصمیمش ماند و در مورد خداحافظی از تیم ملی گفت:«احساس کردم

که توانایی ادامه دادن ندارم.من عمری بود که تو تیم ملی بودم ولی به هیچ مقامی

نرسیدم.تاکی می تونستم به دوران ذلتم با تیم ملی ادامه بدم؟»اما مالدینی در سال

2003 لیگ قهرمانان را فتح کرد و سال بعد نیز قهرمان اسکودتو شد.اما سال 2005 و 20

ژانویه فرا رسید.جایی که مالدینی به بیستمین سال حضورش در میلان رسیده بود ولی

میلان به مقمی جز نایب قهرمانی سریa و لیگ قهرمانان دست نیافت.

مالدینی دیگر به سبک دوران جوانی میلان رو (melove)نمی دانست؛ اما در یکی از

تاریخی ترین دربی های میلانو بین میلان و اینتر شاهد پیروزی 6 بر صفر تیمش در مقابل

میزبان بود.مالدینی در آن بازی یکی از هجومی ترین بازیکنان بود.برخلاف اینکه

مالدینی احساساتی است اما در عکس العمل هایش وسواس نشون میده.به طوری که کمتر کسی

خوشحالی و ناراحتی زیاد از حدش رو دیده.

فینال یورو 2000 می توانست مرهمی بر زخم های بی پایان مالدینی باشه. ایتالیا دی

نیمه نهایی و در ضربات پنالتی،با وجود خراب شدن پنالتی مالدینی توانست از سد هلند

بگذرد و به فینال برسد.بازی فینال بین ایتالیا و فرانسه بود. خود مالدینی در مورد

بازی فینال می گوید:«در آغاز یورو 2000 کمتر کسی روی ما حساب می کرد و ولی ما کم کم

چهره ی یه مدعی رو گرفتیم.در بازی نیمه نهایی مقابل میزبان یعنی هلند خوش شانس

بودیم.من در حساس ترین مقطع پنالتیم رو از دست دادم ولی خوشبختانه هلند اونقدر خراب

کاری کرده بود که ما پیروز شدیم.ما به بازی فینال رسیدیم.در دقیقه ی 93 با این که

ما جلو بودیم، برای اولین بار فکر کردم که ما جام را به دست خواهیم برد ولی تاوان

اشتباهم رو داد و بعد بازی هم اونقدر ناراحت بودم که حتی نای بلند شدن از زمین رو

هم نداشتم! تصمیم بد تر چند روز دیگه گرفته شد.اخراج دینوزوف!او مربی بزرگی بود.

گمون می کنم برلوسکونی در این کار دخالت داشت.هیچ کس به ترکیب یه تیم موفق دست نمی

زنه.»احساس مالدینی به پدرش از احساس به دینوزوف هم شدید تر بود حتی مالدینی می گفت

که بخاطر او به چزاره احترام می گذاشتند. وی برای این مورد گفت:«هنگامی که پدرم

مربی تیم ملی بود،بازیکنان تو غیاب من او رو مسخره می کردند.من هم متوجه این کار می

شدم ولی به روی خودم نمی آوردم. تیم سبک،اشکارا مرا آزار می داد.احترام هر شخص در

وهله ی اول باید ناشی از رفتار خودش باشه و نه عوامل بیرونی.»

پائولو بارها در مورد دیه گو مارادونا لب گشود و از این بازیکن تمجید کرد.

آنموقع که مارادونا در ایتالیا بود،مالدینی مجبور بود که در مقابل او بایستد و مانع

نفوذش بشه.پس بنابراین او می گفت:«دیه گو مارادونا بزرگترین حریفیه که باهاش روبرو

شدم.اصلا او روش خاصی نداشت.نسبت به مهاجمانی که روبروشون ایستادم او شخصیت عجیبی

بود.اصلا نمی شد کنترلش کرد و یا حرکاتش رو پیش بینی کرد.»

مالدینی در ماه اخیر توانست به پنجمین قهرمانی خود در لیگ قهرکانان بهمراه میلان

برسد.مالدینی نتوانسته بود در بیشتر بازی های لیگ قهرمانان حضور یابد ولی کوشید تا

توانست خودش رو به بازی فینال برسونه.بازی که با اقتدار میلان 2 بر 1 به سود میلان

به پایان رسید و این دومین قهرمانی مالدینی در ورزشگاه آتن بود.البته قهرمانی اولش

در این ورزشگاه تاریخی تر بود.میلان با وجود مصدومین بسیار توانست با 3 گل بارسلونا

را در هم بکوبه.

دیگر چیزی که مالدینی رو به محبوب ترین بازیکن تبدیل میکنه،علاقه ی پایان نیافتی

اش به میلان است.مالدینی آنقدر میلان رو دوست داره که میلان رو موجب زندگی اش می

دونه.وی بارها گفته:« میلان هرچی انتظار داشتم فراهم بود. پیشرفت،موفقیت و خانه

ام.هیچ گاه نمی تونم از میلان برم.اصلا دوست ندارم بعنوان مربی کار کنم چون پدرم

مربی بود و من دیدم که این شغل با چه رنج و اضطرابی و سختی هایی دنبال میشه.برای من

بازیکن فوتبال بودن هنوز تازه است.بعنوان مربی باید دوباره باید خودمو نشون بدم و

مورد بحث و انتقاد و تحت فشار قرار بگیرم...نه اصلا نمی تونم....»

روز 9 نوامبر 1974 بود.روزی که قرار بود اتفاقی بزرگ وتاریخی بیفته اتفاقی که در آینده جهان رو بشدت تحت تاثیر خودش قرار بده.شهر کونجلینا در نزدیکی باری در کشور ایتالیا شهری بود که افتخار میزبانی این اتفاق بزرگ رو داشت واز این بابت به خود میباله.بالاخره این اتفاق تاریخی افتاد. الکس متولد شد .بله این همون اتفاقی بود که بعدها جهان رو متوجه خودش کرد

الکس فرزند سوم جینو دل پیرو متولد شد.

الکس در خانواده ای فقیر بدنیا امد مثل خیلی از ستارگان دیگر. او در نوجوانی حتی پولی نداشت که به شهر دیگری برود.اما اینها نمی توانست مانع پیشرفت الکس بشوند .الکس از وقتی که چشم باز کرد فهمید که عاشق چیزی به نام توپ وفوتبال است.او تصور نمی کرد که روزی بتواند برفوتبا ل جهان فرمانروایی کند . او از کودکی عاشق یوونتوس بود واز بازی پلاتینی لذت میبرد اما هیچ گاه تصور نمیکرد که از پلاتینی بهتر ومحبوبتر شود.او فوتبال خود رو از تیم محلی پادووا آغاز کرد ولی دوران طلایی الکس در یوونتوس رقم خورد .او در سال 1993 به یوونتوس پیوست تیمی که مهاجمان بزرگی مثل باجو و راوانلی و ویالی داشت که حتی اجازه تصور نیمکت نشینی رو به الکس نمی داد.اما الکس با اراده ای محکم با مشکلات مبارزه کرد .اودر اولین بازی اش برای یوونتوس در دقایق پایانی برای یووه بازی کرد.در بازی بعد الکس اولین گل خودش رو برای یووه زد اما دربازی بعد مقابل پارما بود که جهان متوجه یک پدیده بی نظیر شد الکس با هت ریک در اون بازی تحسین همگان رو برانگیخت واین آغاز دوران طلایی الکس در یووه بود .سرانجام الکس با گلهای پیاپی آمد و یونتوس به برکت وجود او یکی پس از دیگری افتخارات خود را کسب میکرد.در همان سال بودکه یووه به یمن وجود الکس جوان توانست پس از 8 سال قهرمان سری آ شود وهمه الکس را باعث اینکار میدانستند .

مارچلو لیپی کسی بود که الکس رو کشف کرد وبه تواناییهای او اعتقاد کامل داشت .او می دونست که الکس در آینده به یک اسطوره تبدیل خواهد شد وبه همین دلیل از او حمایت می کرد .یوونتوس بزرگ به کمک الکس توانست در سال 1996 یکی پس از دیگری رقبایش را در جام باشگاههای اروپا از سر راه بردارد تا به رئا ل برسد که در ان سال یک ابر قدرت بود همه شانس یووه را در مقابل رئا ل کم می دانستند اما نمی دانستند که الکس به تنهایی خود یک تیم است . الکس در ان بازی با درخشش فوق العاده اش وبه ثمر رساندن دو گل به تنهایی رئال را شکست داد وهمین روند را تا فینال ادامه داد و به قهرمانی رسید .الکس در ان سال بابه ثبت رساندن یک رکورد آقای گل لیگ قهرمانان شد ودر سال بعد یعنی در سال 1997 نیز این مقام را تکرار کرد.

الکس دل پیرو تنها بازیکنی است که توانسته در یک بازی در لیگ قهرمانان نمره کامل یعنی 10 از 10 بگیرد

الکس به همراه زیدان واینزاگی خط آتش مرگ بار یوونتوس را تشکیل داده بود که لرزه به اندام بازیکنان حریف می انداخت.چهره دوست داشتنی به همراه بازی های زیبایش او را به یک بازیکن فوقالعاده محبوب تبدیل کرده.الکس چند بار بالاتر از مالدینی اسکار خوش قیافه ترین ورزشکار ایتالیا رو به خود اختصاص داد.الکس مدل جدیدی از اصلاح صورت را عرضه کرد که به نام الکسی معروف است.او در سال 2000 بیشترین دستمزد را در بین فوتبالیستهای دیگر جهان در یافت می کرد.در سال 2002 با بیش از یک ونیم میلیارد طرفدار محبوب ترین بازیکن جهان شناخته شد.

در فصل 97-98 الکس ببا به ثمر رساندن 21 گل آقای گل لیگ ایتالیا شددر حالی که الکس درفصل بعددر بازی مقابل ادینزه از ناحیه زانو دچار مصدومیت شدیدی شد وکل فصل را از دست دادبه طوری که همه از خداحافظی الکس حرف میزدند .در دوران مصدومیت او شخصیت های بزرگ ایتا لیا به عیادت او میرفتند وبرای او نامه می نوشتند واز او می خواستند به بازی اش ادامه دهد.سرانجام به اصرار هواداران وهمه فوتبال دوستان پینتوریکو ایتالیایی ها به میادین بازگشت .در بازی که الکس قرار بود برای اولین بارپس از مصدومیتش به میدان برود ورزشگاه دل آلپی که معولا به دلیل قرار گرفتن در دامنه کوههای آلپ تماشاگران کمی داشت لبریز از تماشاگر شد وحتی پشت درهای ورزشگاه انبوهی از تماشگران طرفدارالکس قرار گرفته بودند وحتی طرفداران تیمهای دیگر از جمله میلان واینتر ورم برای تماشای بازی الکس به ورزشگاه آمدند.درلحظه ورود الکس به میدان باتشویق وابراز احساسات شدید مردم مواجه شد .الکس به دلیل بازگشت سریع از مصدومیت وچون هنوز به طور کامل آماده نشده بود نتوانست نمایش خوبی از نشان دهد.وهمواره از این اتفاق به عنوان بد ترین کابوس زندگی اش یاد میکند وبه اعتقاد خیلی از کارشناسان دلیل اصلی افت الکس محسوب می شود.اما الکس در مقابل مشکلات ایستاد.

مصدومیت طولانی الکس در روحیه این بازیکن بزرگ تاثیرزیادی گذاشت

در بازی های مقدماتی یورو 2000ایتالیا ضعیف ظاهرشد ولی در ادامه کار بسیار عالی کار کرد وبه فینال رسید .دینوزف سرمربی وقت ایتالیا اعتقاد خاصی به الکس داشت و به همین علت او را زیاد به بازی می گرفت.در بازی فینال دل پیرو به میدان فرستاده شد اما هیچ گاه در برابر فرانسه بازی خوبی از خود به نمایش نگذاشت.او سه موقعیت تک به تک را تقدیم به بارتز کرد.الکس این خاطره را یکی از تلخ ترین خاطرات خود میخواند.الکس بعد از این بازی تحت انتقاد شدید مطبوعات قرار گرفت وظهور پدیده ای همچون توتی روح لطیف او را روز به روز. آزار می داد الکس بیش از پیش جایگاه خود را متزلزل می دید.توتی پس از تحقیر کردن باجو تصمیم گرفت دومین قربانی خود را دل پیرو انتخاب کند و حتی الکس کم حاشیه را هم از خود رنجانید ولی دل پیرو قصد داشت جواب این بازیکن را در زمین بدهد.....

سر انجام مسابقات مقدماتی جام جهانی فرا رسید ولی این بار جام جهانی کابوس الکس شد.سر مربی تیم ملی ایتالیا الکس را کنار گذاشت وتوتی جانشین او شد.

قبل از جام جهانی2002 پیپو اینزاگی بازیکن پیشین یوونتوس حرف های غیر ورزشی راجع به الکس دل پیرو بر زبان آورد

حالا علاوه بر توتی اینزاگی هم جزء دشمنان او به حساب می آمد.شایعات زیادی راجع به برخورد این دو بازیکن به گوش می آمد ولی یوونتوس در هفته آخر سری آ توانست با شکست ادینزه وتوقف اینتر صاحب قهرمانی دیگری در سری آ شود تا دل پیرو با بالا بردن جام قهرمان در مقابل صدها دوربین وخبرنگار بگرید.این اشک شادمانی الکس بود و در کنفرانس مطبوعاطی بعد از بازی او خطاب به تراپاتونی سرمربی ایتالیا گفت که از روی امادگی بازیکنان تصمیم بگیرد نه از روی علاق شخصی اش.من هم به همین دلیل از تراپاتونی متنفرم .هرگز آن گل تماشایی الکس در جام جهانی 2002 به مکزیک را از یاد نمی برم که تراپاتونی را در مقابل مردم و دوربین های تلویزیونی تحقیر کرد چون به استفاده نکردن از دل پیرو اصرار می کرد ولی سرانجام نتوانست در مقابل الکس دوام بیاورد والکس را در دقیقه 70 به زمین فرستاد والکس چند دقیقه بعد گل صعود ایتالیا را بایک ضربه سر تماشایی به ثمر رساند.به عقیده خیلی از کارشناسان این گل تراپاتونی رو در مقابل الکس دل پیرو تحقیر کرد وشایستگی های الکس رو به اثبات رساند.

گل الکس

خوشحالی الکس بعد از گل

آلساندرو دل پیرو در واقع یک مهاجم تغذیه کننده است وبه عنوان مهاجم سوم پشت دو مهاجم اصلی قرار می گیرد وبه همین دلیل نقش او در گلزنی تیم بسیار چشمگیر است.او به عنوان مهاجم سوم پشت سر ویالی وراوانلی نقش بسیار تاثیر گذاری در موفقیت تیم داشت آن هم در سنین جوانی

یا در زمان مارچلو لیپی که او به گونه ای تغذیه کننده زیدان واینزاگی بود.او این روز ها هم همین جایگاه مهم را در تورین دارد وترزگه وسایر مهاجمان را ساپورت می کند.بسیاری از کارشناسان او را یک تمام کننده مرگ آورمی نامند و موقعیت سنجی و ضربات هوشمندانه اش را ستوده اند از طرفی قدرت دریبلزنی اوبوژپه در دوران جوانی و ضربات ایستگاهی و پشت 18 وپنالتی هایش باعث شده که ایتالیایی ها منطقه 10 یاردی جلوی دروازه را منطقه دل پیرو بنامند.

مهمترین کابوس الکس فابیو کاپلو است .کسی که یک ستاره ی فوقالعاده محبوب رو تا آستانه خاموشی برد .

کاپلو علاقه زیادی به ابراهیموویچ سوئدی داشت وتصمیم داشت حتی به بهای آبروی دلپیرو در تیم جایی برای زلاتان دست وپا کند .او الکس را تبدیل به یک ستاره نیمکت نشین کرد ودر لحظاتی که تیم نیاز مبرم به الکس داشت اورا روی نیمکت می گذاشت وزلاتان که کاری از او ساخته نبود در زمین قدم می زد وهواداران الکس را در حسرت دیدن جادوی او در زمین می سوزاند.زلاتان هیچگاه در حد واندازه های الکس ظاهر نشد ونتوانست حتی گوشه کوچکی از توانایی های الکس را به نمایش بگذارد. حالا ستاره در حال خاموش شدن بود و مسبب آن کسی نبود جز کاپلوی خودخواه.در فصل قبل الکس حتی ربع ابراهیموویچ بازی نکرد ولی دو برابر او یعنی 12 گل به ثمر رساند که این خود گویای همه چیز است.

اما با سقوط اجباری وغیرعادلانه یوونتوس به سری بی ورفتن کاپلو وابرا و سایر بازیکنان بی تعصب یووه عزیز

الکس بار دیگر عشق خود به یووه را نشان داد ومانند یک پدر دلسوز در کنار یووه ماند تا بار دیگر با درخشش خود یووه را به شکوه گذشته برساندودر این راه ازکوچکترین کوششی مضایقه نکرد ومانند رهبری مقتدر با گلزنی های پی در پی ورهبری تیم یوونتوس رادر حالی که با 9 امتیاز منفی در قعر جدول سری بی بود با اختلاف امتیازی چشمگیر نسبت به تیم دوم به صدر جدول رساند تا بار دیگر به جرات بگوییم اسطوره جهان فوتبال بار دیگر قلبها را به تصرف خود در اورده است و اینها همه حاکی از عظمت وشکوه وبزرگی ومحبوبیت واقتدار سر الکس دل پیرو می باشد. بی شک بازیکنی مثل او متولد نخواهد بودعظمت و محبوبیت الکس را از این جمله موجی می توان فهمید:

خدایا تو را به خاطر خلق الکس شکر می گوییم.

حالا الکس در یووه تبدیل به یک اسطوره ابدی شده است .او توانسته با 500 بازی برای یووه وبه ثمر رساندن 215 گل یک رکورد تاریخی وغیر قابل دسترس را به ثبت برساوند .کاری که فقط از الکس عزیز ساخته است.گلهاو بازیهایی که هرکدام از آنها بیانگر یک عمر افتخار آفرینی برای یووه است.واین افتخار آفرینی ها می تواند ادامه داشته باشد اگر بیش ازپیش قدر این بازیکن افسانه ای را بدانیم.بازیکنی که در بدترین شرایط در کنار یووه ماند تا نشان دهد که چقدر با شکوه است.



گوشه از افتخارات الکس:

بهترین بازیکن زیر 21 سال اروپا 1994

بهترین بازیکن ایتالیا 1998

بهترین بازیکن چمپیونز لیگ 1997 و1998

محبوبترین بازیکن ایتالیا

7 قهرمانی اسکودتو با یوونتوس (95-97-98-2002-2003-2005-2006)

چهار سوپر جام ایتالیا 95و97و2002و2003

یک کپا ایتالیا 1994

سوپر کاپ اروپا 1996

قهرمانی چمپیونز لیگ 1996

قهرمانی جام بین قاره ای 1996

قهرمانی جام جهانی2006

قهرمانی اروپا با زیر 21 ساله های ایتالیا 92و 94و....

بهترین گلزن ایتالیا در سال 98

بهترین گلزن چمپیونز لیگ 97و98

بهترین گلزن تاریخ باشگاه یوونتوس

محبوبترین بازیکن تاریخ باشگاه یوونتوس

نایب قهرمانی جام ملتهای اروپا

نایب قهرمانی لیگ قهرمانان


دلم به عشق الکس گرفته حال وهوایی

نوشته رو قلبم به خط ایتالیایی

همه هستی ام الکس

می ومستی ام الکس

سرود لبم الکس

سلطان قلبم الکس

خواب هر شبم الکس



اگه دیدی بازیکنی بهتر از الکسه بدون که خواب دیدی

چنین چیزی غیر ممکنه


به عشق الکس سلطان قلبم


چیزهایی که در مورد الکس نمی دونستید:



نام:آلساندرو دل پیرو

نام پدر :جینو

لقب: پینتوریکو (عروسک چوبی)و پدیده حقیقیpinturichio

قد:173

وزن:74

متولد 9 نوامبر 1974 در شهر کونجلینا در ایتالیا

پست بازی:فوروارد

غذای مورد علاقه :پیتزاو ماکارونی وکیک

خواننده مورد علاقه:پاواروتی

فیلم مورد علاقه:بهتر از گرفتن با بازی جک نیکلسون

هنر پیشه مورد علاقه:مایکل داگلاس

آهنگ مورد علاقه:با تو یا بدون تو

الگوی فوتبالی:پلاتینی و زیکو

سرگرمی :رانندگی وموسیقی وسینما

اولین تیم حرفه ای : تیم پادووا در سری بی ایتالیا



*الکس در ابتدا دروازه بان بود ومادرش فقط به شرط اینکه الکس درون دروازه بیاسته به او اجازه فوتبال بازی کردن می داد.اما روزی برادرش استفانو به او گفت :فکر نمی کنی برای خط حمله بهتر

باشی .واین جمله بود که الکس رو متحول کرد و برادرش نیز اجازه مادرش رو بازی در خط حمله گرفت. واینطوری بود که الکس پست فوروارد رو انتخاب کرد وتبدیل به یکی ازبهترین مهاجمان جهان شد.



*برادر الکس استفانو نیز فوتبالیست بود ودر سامپدوریا بازی می کرد

*الکس در سال 2005 با سونیا آموروزو ازدواج کرد ولی هنوز پدر نشده

*پله اورا در لیست بهترین بازیکنان جهان جای داده است

*استیونس گارد راس معروف امریکا عاشق اوست

*عاشق گروه موزیک رولینگ استون است

*جزء معدود بازیکنانی است که در یک بازی چمپیونز لیگ در سال 1996 نمره کامل گرفته است.ده از ده.

*در اواخر ده نود به مدت یکسال بیشترین دستمزد رو به عنوان یک فوتبالیست در بین بازیکنان باشگاه ها ی جهان دریافت کرد.

*او بک آلبوم موسیقی هم با صدای خودش خوانده است.

ديه گو مارادونا- Diego Maradona

مليت: آرژانتين

متولد: 30 اکتبر1960 در بوئنوس آيرس

پست: هافبک مياني- هافبک چپ

تعداد بازي هاي ملي: 90 بازي از سال 1977 تا 1994 ميلادي

افتخارات ملي: کسب مقام قهرماني جام جهاني 86 مکزيک و نايب قهرماني جام جهاني 90 ايتاليا، قهرماني جوانان جهان 79

نام ديه گو مارادونا در دنياي فوتبال بيش از آنکه به خاطر نبوغ و خلاقيت و بازي هاي استثنايي او بيايد، به دليل جنجال ها و اخباري است که از زمان بازيگري او در ناپل ايتاليا همواره حول و حوش اين بازيکن شاخص آرژانتيني بوده است.

ديه گو يکي از بااستعدادترين بازيکنان نسل فوتبال جهان است که در خانواده يي فقير و پرجمعيت به دنيا آمد. فوتبال را در باشگاه آرجنتينوس جونيورز آغاز کرد و 15ساله بود که به تيم اول باشگاه پيوست. در حالي که تنها 17سال داشت به تيم ملي آرژانتين دعوت شد و در برابر مجارستان يک نيمه بازي کرد.

قدرت بازي سازي، پاس هاي بلند و کوتاه ميليمتري، قدرت حفظ توپ و هوش سرشار رهبري تيم در ميانه ميدان، ضربه هاي ناگهاني و حياتي، حفظ تعادل و قدرت پا به توپ عالي و بسياري از خصوصيات ديگر يک فوتباليست طراز اول در مارادونا جمع شده بود و اگر از نظر شخصيتي در حد مطلوبي بود بي ترديد در کنار بزرگان فوتبال دنيا يکي از ده مرد برتر فوتبال جهان نام مي گرفت.

پس از آن که «سزار منوتي» مربي بزرگ تيم ملي آرژانتين ديه گو را به دليل اخلاق و رفتار ناپايدارش و ناپختگي دوران جواني از تيم ملي کنار گذاشت و نام او را براي جام جهاني 78 در ليست تيم نياورد، مارادونا جام جهاني جوانان 79 توکيو را ميدان تاخت و تاز خود قرار داد و تيم ملي کشورش را به مقام قهرماني جهان رساند.

وقتي مارادونا در تيم باشگاهي آرجنتينوس جونيورز، در 166 بازي 116 گل به ثمر رساند، باشگاه معروف بوکاجونيورز حاضر شد براي خريد او پول خوبي پرداخت کند. اين بار رکورد او بهتر شد و در 28بازي، 40 گل زد و در سال 1981 با بوکاجونيورز قهرمان آرژانتين شد. کم کم نام جوان با استعداد آرژانتيني بر سر زبان ها افتاد و بارسلون با پرداخت بالاترين مبلغ، او را به ايالت کاتالونيا برد. از سال 1982 تا 1984 بارسلون محل بروز استعدادها و بازي هاي ديه گو بود. هافبک پرتوان آمريکاي جنوبي قهرماني سال 83 اسپانيا را براي بارسلون به ارمغان آورد.

حال تيم ناپل ايتاليا خواهان او بود و مبلغ بسيار بالايي به او پيشنهاد کرد تا در سال 84 به شهر ناپل مهاجرت کند. مارادونا هفت سال در ناپل ماند و در سال 1991که از ايتاليا به آرژانتين برگشت، معروف ترين و محبوب ترين ورزشکار شهر ناپل بود.

او يک تنه ناپل را به دو مقام قهرماني در سال 1987 و 1990 رساند. پس از بازگشت مارادونا به وطنش، تيم ناپل ديگر نتوانست قامت راست کند و حتي به دسته دوم بازي ها سقوط کرد. در سال 9119 مارادونا به اتهام حمل و مصرف مواد مخدر، از ايتاليا اخراج شد و به کشورش بازگشت و از آن سال به طور مرتب باشگاه خود را عوض کرد. معروف ترين باشگاهي که بعد از جام جهاني 94 در آن توپ زد، بوکاجونيورز بود که در سال هاي 9619 و 9719 در آن بازي کرد.



مارادونا چندي نيز مربي راسينگ بود که به دليل عدم موفقيت از کار برکنار شد.

در عرصه بازي هاي ملي موفقيت مارادونا بسيار چشمگير بود، بازيکني با قد کوتاه، اما با استارت هاي انفجاري؛ در هر لحظه يي که ديه گو اراده مي کرد قادر بود خط دفاعي حريف را به هم بريزد و با پاسي ناگهاني مهاجمان تيمش را صاحب موقعيت گل کند.

بازيکن برجسته يي مثل او همواره در زمين بازي، هدف تکل هاي خشن مدافعان حريف بود. قدرت بدني مرد کوچک آرژانتيني در سال هايي که هنوز به مواد غير مجاز روي نياورده بود غيرقابل تصور مي نمود. در ضربه هاي آزاد يک استاد به تمام معنا بود. ضربات پاي چپ او از پشت محوطه جريمه، کمتر خطا مي رفت. در جام جهاني اسپانيا و به هنگام ديدار با برزيل به دليل خطاي غيرورزشي از زمين اخراج شد تا باعث حذف آرژانتين شود؛ اما جام جهاني 86 مکزيک ميداني ديگر براي او بود. در آن سال او به قله شهرت و تکامل در عامل بازيگري رسيد و در راس يک تيم خوب و آرماني به رهبري دکتر کارلوس بيلاردو، اجازه نداد جام قهرماني از قاره آمريکا خارج شود. بازي هاي اعجاب انگيز مارادونا در مسابقات مقدماتي سبب شد مربيان تيم هاي حريف همواره چند بازيکن را مامور يارگيري مارادونا کند.

اما يارگيريها و خطاهاي متعدد نيز مانع بازي سازي و ارسال پاس هاي زيبا و به واقع استثنايي او نبود. او در بازي با انگلستان با زيرکي بسيار و با ضربه دست توپ را وارد دروازه حريف کرد تا اين گل به عنوان يک گل تاريخي در جام هاي جهاني ثبت شود. پس از آن با گلي ديگر بلژيک را از رسيدن به ديدار نهايي محروم کرد تا آرژانتين در برابر آلمان برگزارکننده ديدار پاياني جام جهاني مکزيک باشد. درخشش او سبب شد در پايان، بازي سه بر دو به سود آرژانتين خاتمه يابد و براي بار دوم جام جهاني نصيب آرژانتين شود. مارادونا در جام جهاني مکزيک به عنوان بهترين بازيکن شناخته شد. چهار سال بعد در جام جهاني ايتاليا، ستاره اقبال آرژانتين بلند بود که مارادونا يک بازي زيبا و تحسين برانگيز مقابل برزيل انجام داد تا تيم پر مهره رقيب را از دور رقابت ها حذف کند.

دو تيم آلمان و آرژانتين برگزار کننده ديدارنهايي بودند. پس از آنکه تيم آرژانتين به علت اخراج دو بازيکن خود 9 نفره بازي مي کرد، ضربه پنالتي «آندرياس بره مه» تيري بر قلب مارادونا بود تا تيم آرژانتين به مقام نايب قهرماني جهان بسنده کند. سال 1994 و جام جهاني آمريکا پايان کار ديه گو مارادونا در سطح ملي بود. مارادوناي 34 ساله به قدر کافي پخته بود که با وجود اضافه وزن، تيمش را رهبري کند؛ اما يک اشتباه اخلاقي و دوپينگ او در جريان بازي ها موجب شد تا او از بازي ها اخراج شود و 15 ماه از بازيهاي بين المللي محروم شود. پس از اخراج مارادونا تيم ملي آرژانتين ديگر کمر راست نکرد و خيلي زود از دور رقابت ها حذف شد. مارادونا با اين کار غيراخلاقي، مانع از اين شد که به عنوان اسطوره يي در جهان فوتبال نامش جاودانه شود و در کنار بزرگاني چون دي استفانو، پله، کرايف، و بکن باوئر قرار گيرد. آخرين دسته گل مارادونا، تيراندازي به سوي خبرنگاراني بود که سعي داشتند در زمان محروميت او از بازي هاي بين المللي، از او عکسبرداري کنند. او همچنان قصد داشت در فوتبال حرفه يي به مربيگري بپردازد و حاضر نيست با دنياي توپ گرد وداع کند